توصیه‎هایی از مرحوم آیة الله میرزا حسنعلی مروارید(ره)

زیادی تسبیح و تکبیر برای چیست؟

«چون انسان موجودی طبیعی و وابسته به زمان و مکان است، همواره میخواهد خدا را با خود و دیگران مقایسه کند و صفات مخلوقات را بر او جاری کند. برای بیرون آوردن انسان از این اشتباه، اینقدر در نماز، تسبیح و تکبیر وارد شده تا به انسان یادآور شود که خداوند، بزرگتر از این است که دارای اوصاف مخلوقات خود باشد.»(1)


آدرس دادن خاص مومنان است

«در تفسیر عبارت "الذی خلقنی فهو یهدین" می‎فرمودند: هدایت دو معنا دارد، یکی "ارائه‎ی طریق" و دوم "ایصال الی المطلوب". ارائه‎ی طریق به این نحو است که مثلا اگر شما به کسی گفتید خانه‎ی فلانی کجاست، می‎گوید از فلان کوچه برو، سمت چپ، پلاک چند. اما "ایصال الی المطلوب" این است که دست شما را بگیرد و تا در خانه، شما را برساند. هر دو نوع هدایت از افعال پروردگار است؛ اما ایصال الی المطلوب، مخصوص مومنان و اهل تقواست. پس اگر کسی می‎خواهد که دستش را بگیرند تا به مقصد برسد، باید تقوا پیشه کند.»(2)

 لباس نمازگزار

همواره تاکید داشتند که موقع نماز، لباس نمازگزار مرتب باشد. می‎فرمودند: «متوجه باشید که با خدا می‎خواهید صحبت کنید.»(3)

در توبه کردن عجله کنید!

در مورد توبه می‎فرمودند: «هر گاه مرتکب گناهی شدید، در توبه عجله کنید. چون اگر توبه نکردید، اثر گناه در روح شما باقی می‎ماند و برای دفعات بعد، خودداری از گناه مشکل‎تر خواهد شد.»(4)

نشان دادن مقام اهل بیت(علیهمالسلام)

ایشان می‎فرمودند: «روز قیامت خداوند می‎تواند جزای هر کس را خصوصی به او بدهد. اما این که همه را یک جا جمع می‎کند، برای این است که مقام اهل بیت را به همه نشان دهد.»(5)


 

 پی‎نوشت‎ها:

1- محمد الهی خراسانی: 1384، مروارید علم و عمل، درنگی در زندگی و آموزه‎های عالم ربانی آیة الله میرزا حسنعلی مروارید، مشهد (چاپ یکم)، بنیاد پژوهشهای اسلامی، ص 79.

2- همان، صص 77 ـ 78.

3- همان، ص 81.

4- همان، ص 82.

5- همان، ص 79.

  
نویسنده : علی ; ساعت ۳:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/٢٤